باز هم دست سرنوشت من را از جمع ديگري از دوستان مطبوعاتي ام دور كرد. گرچه از مدت آشنايي ام با همكارانم در روزنامه تهران امروز يك ماهي بيش نگذشت ولي دوستان خوبي به جمع دوستانم اضافه شدند و از آنها تجربه هاي زيادي ياد گرفتم.

گرچه فعاليت در اين روزنامه به خاطر استرس كمترش براي من بسيار مفيد بود ولي تجربه فعاليت در ر وزنامه جديد همراه با همان ياران قديمي مرا واداشت كه حرفه ام را در روزنامه هم ميهن ادامه بدهم. خوشحالم كه در جمع خبرنگاران و روزنامه نگاراني حرفه اي فعاليت مي كنم و باز هم پس از مدتها دوباره فضاي شلوغ تحريريه را از نزديك لمس مي كنم.

دو روز ديگر مرخصي ام تمام مي شود و بايد به روزنامه ايران ، آنجايي كه ۵ سال از عمر مطبوعاتي ام را در آن سپري كرده ام باز گردم. نمي توانم خوشحالي ام را از اين بازگشت و قرار گرفتن دوباره در ميان جمع دوستان پنهان كنم . قرار است نوع ديگري از خبرنگاري را تجربه كنم. فعاليت در گروه ورزشي شايد بسيار جذاب باشد اما براي من كه تاكنون ورزشي ننوشته ام شايد همراه با كمي ترس و استرس باشد ولي به قول قديمي ها به تجربه اش مي ارزد.

فردا اولين شماره روز نامه هم ميهن چاپ خواهد شد و اميدوارم همان روزنامه اي باشد كه همه ما آرزوي آن را داشتيم.

علاقه ام به حوادث نمي گذارد كه از حادثه دور باشم و سعي مي كنم اخبار حوادث جذاب را با حواشي و پشت پرده آن در وبلاگم بنويسم.

پس به اميد آن روز.